Πληροφορίες
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ – ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ
Δημοσιεύθηκε από xryshaygh στο Φεβρουαρίου 19, 2009
Αβραάμ Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ: Οι πρώτοι κομμουνιστές βουλευτές στην… Ελλάδα! «Ιδρυταί του ΚΚΕ, τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι…» Πρώην Γ.Γ. του ΚΚΕ Ε. Σταυρίδη «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ»
Διεξάγεται αυτές τις ημέρες στην Αθήνα το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Θα «αφιερώσουμε», λοιπόν, σ’ αυτό το Συνέδριο, το σημερινό μας ιστορικό αφιέρωμα που έχει ως θέμα του την ίδρυση του ΚΚΕ. Στα τέλη του 19ου αιώνα, εμφανίστηκαν και στην Ελλάδα οι πρώτοι Σοσιαλιστές. Επρόκειτο κυρίως για διανοουμένους, κι όχι για εργάτες και γενικά ανθρώπους του «προλεταριάτου». Οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες για την ανάδειξη του νέου κινήματος ήταν αποτυχημένες και οι πρωτοπόροι τους έμειναν στο περιθώριο της πολιτικής. Στην ακόμη τουρκοκρατούμενη Μακεδονία (απελευθερώθηκε το 1912), οι συνθήκες ήταν τελείως διαφορετικές και οι μαρξιστικές ιδέες βρήκαν πρόσφορο έδαφος. Αιτία, η μεγάλη παρουσία στην περιοχή της Θεσσαλονίκης συμπαγούς εβραϊκού πληθυσμού. Αυτοί οι Εβραίοι «Σεφαρδίμ» -σε αντίθεση με τους ομοφύλους τους της Ανατολικής Ευρώπης που ονομάζονταν «Ασκεναζίμ»- εκδιώχτηκαν από την Ισπανία το 1492, και εγκαταστάθηκαν στην Θεσσαλονίκη, με την άδεια του Σουλτάνου. Και αναφέρομαι στους Εβραίους, γιατί ο κομμουνισμός ήταν εξολοκλήρου δικό τους δημιούργημα (Κ. Μαρξ-Μαρδοχάϊ), απ’ αυτούς καθοδηγείτο και μ’ αυτούς πορευόταν σ’ όλο τον κόσμο (σε όλες τις χώρες του κόσμου, όλοι οι αρχηγοί των Κ.Κ., τα ηγετικά τους στελέχη και η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών τους ήταν Εβραίοι π.χ. Λένιν, Τρότσκυ, Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπερνστάϊν, Λούξενμπουργκ, Μάρτωφ, Άξελροντ, Κουν, Πάρβους, Σβερντλώφ, Λεβινέ, Κάουτσκυ, Ράντεκ, Καγκάνοβιτς κ.λπ.) Ήταν, λοιπόν, απόλυτα φυσικό να είναι οι Εβραίοι αυτοί που έκαναν την αρχή και στην Ελλάδα. Πρόδρομος του ΚΚΕ ήταν η Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία «Φεντερασιόν». Η Φεντερασιόν ιδρύθηκε το 1909, με συνένωση πολλών μικρών ομάδων, από τον Εβραίο Αβραάμ Μπεναρόγια (Γεννήθηκε το 1887 στην Βουλγαρία και πέθανε το 1979 στο Ισραήλ) και έγινε αμέσως δεκτή στους κόλπους της Β΄ Διεθνούς. Τα στελέχη και οι οπαδοί της ήταν κυρίως Εβραίοι και Βούλγαροι. Δημοσιογραφικό όργανο της Φεντερασιόν ήταν αρχικά η «Εφημερίς του Εργάτου», η οποία έβγαινε σε 4 γλώσσες (εβραϊκά, βουλγαρικά, ελληνικά και τουρκικά), αργότερα η «Εργατική Αλληλεγγύη» και τέλος η «Αβάντι», μια καθαρά εβραϊκή έκδοση του Αλμπέρτο Αρδίττι.Η απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον Οθωμανικό ζυγό, επέφερε σημαντικές δυσχέρειες στις δραστηριότητες της Φεντερασιόν, πρωταρχικά λόγω του πρωταγωνιστικού ρόλου των Εβραίων και δευτερευόντως των Βουλγάρων σ’ αυτήν και κατόπιν για την ανατρεπτική της δράση. Έτσι, οι Βούλγαροι απελάθηκαν, οι Εβραίοι όμως παρέμειναν και πρωταγωνίστησαν σε απεργίες και θορυβώδεις διαδηλώσεις, πάντα στην Θεσσαλονίκη, οι οποίες συνήθως κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις με τις αρχές. Στις εκλογές του 1915 ήρθε η πρώτη επιτυχία για την Φεντερασιόν, με την εκλογή των Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ στην Βουλή.Ωστόσο, το μαρξιστικό κίνημα υπήρχε ουσιαστικά μόνο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και στα πέριξ και δεν είχε καταφέρει να προσελκύσει σχεδόν καθόλου Έλληνες. Αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα για τους διεθνείς καθοδηγητές του μαρξιστικού κινήματος, που σίγουρα ήθελαν να υπάρχει ένα Κομμουνιστικό Κόμμα πανελλήνιας εμβέλειας. Η Φεντερασιόν ήταν εξ’ αρχής μια καθαρά εβραϊκή υπόθεση και δεν μπορούσε να παίξει αυτό τον ρόλο, οπότε η μόνη λύση ήταν η ίδρυση ενός νέου κόμματος, το οποίο να έχει και κάποιους Έλληνες στην ηγετική του ομάδα και η ενσωμάτωσή της Φεντερασιόν σ’ αυτό. Οι Έλληνες αυτοί δεν ήταν δύσκολο να βρεθούν, καθώς υπήρχαν διάσπαρτες ανά την Ελλάδα κάποιες μικρές, αδύναμες και ολιγομελείς σοσιαλιστικές ομάδες. Οι αρχηγοί των ομάδων αυτών θα αποτελούσαν το προσωπείο του νέου κόμματος.Υπ’ αυτές τις συνθήκες, συγκεντρώθηκαν στις 4 Νοεμβρίου 1918, στον Πειραιά, εκπρόσωποι οργανώσεων απ’ όλη την Ελλάδα, με πρωταγωνιστές βεβαίως τους Εβραίους της Φεντερασιόν και ίδρυσαν το ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος). Έναν χρόνο αργότερα, το ΣΕΚΕ έγινε ΣΕΚΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος) και έγινε μέλος της Γ΄ (Κομμουνιστικής) Διεθνούς για να μετονομαστεί οριστικά το 1924 σε ΚΚΕ.Τέλος, ως επίλογο του σημερινού ιστορικού αφιερώματος, θα παραθέσουμε από το βιβλίο-ντοκουμέντο του πρώην Γ.Γ. του ΚΚΕ Ε. Σταυρίδη «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» την μαρτυρία του σοσιαλιστή Νίκου Γιαννιού, ο οποίος παραβρέθηκε στο ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ και αποχώρησε αμέσως μόλις κατάλαβε ποιοι κρύβονταν πίσω από τα παρασκήνια: «Ιδρυταί του ΚΚΕ, τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι Έλληνες, το δε κίνημά των, παρ’ όλα τα σοσιαλιστικά φαινόμενα ή προσχήματα, ήτο εβραϊκόν εθνικιστικόν. Δυστυχώς, τα σοσιαλιστικά μας επιχειρήματα δεν εισακούσθησαν εφ’ όσον η εβραϊκή ηγεσία είχε τους ιδικούς της ανθελληνικούς σκοπούς, οι δεγύρω αυτής Έλληνες προλετάριοι ήσαν αγράμματοι και αφελείς. Προσήλθαμε, εν τούτοις, ως μειοψηφία εις το πρώτον σοσιαλιστικόν συνέδριον (1918), ηγωνίσθημεν και πάλιν, αλλ’ αποχωρήσαμεν εν τέλει δια να μη γίνομε όργανα της κομμουνιζούσης εβραϊκής πλειοψηφίας».
Αυτή η καταχώριση έγινε στις Φεβρουαρίου 19, 2009 στο 2:30 μμ υπό Επικαιρότητα
Δημοσιεύθηκε από xryshaygh στο Φεβρουαρίου 19, 2009
Αβραάμ Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ: Οι πρώτοι κομμουνιστές βουλευτές στην… Ελλάδα! «Ιδρυταί του ΚΚΕ, τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι…» Πρώην Γ.Γ. του ΚΚΕ Ε. Σταυρίδη «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ»
Διεξάγεται αυτές τις ημέρες στην Αθήνα το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Θα «αφιερώσουμε», λοιπόν, σ’ αυτό το Συνέδριο, το σημερινό μας ιστορικό αφιέρωμα που έχει ως θέμα του την ίδρυση του ΚΚΕ. Στα τέλη του 19ου αιώνα, εμφανίστηκαν και στην Ελλάδα οι πρώτοι Σοσιαλιστές. Επρόκειτο κυρίως για διανοουμένους, κι όχι για εργάτες και γενικά ανθρώπους του «προλεταριάτου». Οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες για την ανάδειξη του νέου κινήματος ήταν αποτυχημένες και οι πρωτοπόροι τους έμειναν στο περιθώριο της πολιτικής. Στην ακόμη τουρκοκρατούμενη Μακεδονία (απελευθερώθηκε το 1912), οι συνθήκες ήταν τελείως διαφορετικές και οι μαρξιστικές ιδέες βρήκαν πρόσφορο έδαφος. Αιτία, η μεγάλη παρουσία στην περιοχή της Θεσσαλονίκης συμπαγούς εβραϊκού πληθυσμού. Αυτοί οι Εβραίοι «Σεφαρδίμ» -σε αντίθεση με τους ομοφύλους τους της Ανατολικής Ευρώπης που ονομάζονταν «Ασκεναζίμ»- εκδιώχτηκαν από την Ισπανία το 1492, και εγκαταστάθηκαν στην Θεσσαλονίκη, με την άδεια του Σουλτάνου. Και αναφέρομαι στους Εβραίους, γιατί ο κομμουνισμός ήταν εξολοκλήρου δικό τους δημιούργημα (Κ. Μαρξ-Μαρδοχάϊ), απ’ αυτούς καθοδηγείτο και μ’ αυτούς πορευόταν σ’ όλο τον κόσμο (σε όλες τις χώρες του κόσμου, όλοι οι αρχηγοί των Κ.Κ., τα ηγετικά τους στελέχη και η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών τους ήταν Εβραίοι π.χ. Λένιν, Τρότσκυ, Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπερνστάϊν, Λούξενμπουργκ, Μάρτωφ, Άξελροντ, Κουν, Πάρβους, Σβερντλώφ, Λεβινέ, Κάουτσκυ, Ράντεκ, Καγκάνοβιτς κ.λπ.) Ήταν, λοιπόν, απόλυτα φυσικό να είναι οι Εβραίοι αυτοί που έκαναν την αρχή και στην Ελλάδα. Πρόδρομος του ΚΚΕ ήταν η Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία «Φεντερασιόν». Η Φεντερασιόν ιδρύθηκε το 1909, με συνένωση πολλών μικρών ομάδων, από τον Εβραίο Αβραάμ Μπεναρόγια (Γεννήθηκε το 1887 στην Βουλγαρία και πέθανε το 1979 στο Ισραήλ) και έγινε αμέσως δεκτή στους κόλπους της Β΄ Διεθνούς. Τα στελέχη και οι οπαδοί της ήταν κυρίως Εβραίοι και Βούλγαροι. Δημοσιογραφικό όργανο της Φεντερασιόν ήταν αρχικά η «Εφημερίς του Εργάτου», η οποία έβγαινε σε 4 γλώσσες (εβραϊκά, βουλγαρικά, ελληνικά και τουρκικά), αργότερα η «Εργατική Αλληλεγγύη» και τέλος η «Αβάντι», μια καθαρά εβραϊκή έκδοση του Αλμπέρτο Αρδίττι.Η απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον Οθωμανικό ζυγό, επέφερε σημαντικές δυσχέρειες στις δραστηριότητες της Φεντερασιόν, πρωταρχικά λόγω του πρωταγωνιστικού ρόλου των Εβραίων και δευτερευόντως των Βουλγάρων σ’ αυτήν και κατόπιν για την ανατρεπτική της δράση. Έτσι, οι Βούλγαροι απελάθηκαν, οι Εβραίοι όμως παρέμειναν και πρωταγωνίστησαν σε απεργίες και θορυβώδεις διαδηλώσεις, πάντα στην Θεσσαλονίκη, οι οποίες συνήθως κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις με τις αρχές. Στις εκλογές του 1915 ήρθε η πρώτη επιτυχία για την Φεντερασιόν, με την εκλογή των Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ στην Βουλή.Ωστόσο, το μαρξιστικό κίνημα υπήρχε ουσιαστικά μόνο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και στα πέριξ και δεν είχε καταφέρει να προσελκύσει σχεδόν καθόλου Έλληνες. Αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα για τους διεθνείς καθοδηγητές του μαρξιστικού κινήματος, που σίγουρα ήθελαν να υπάρχει ένα Κομμουνιστικό Κόμμα πανελλήνιας εμβέλειας. Η Φεντερασιόν ήταν εξ’ αρχής μια καθαρά εβραϊκή υπόθεση και δεν μπορούσε να παίξει αυτό τον ρόλο, οπότε η μόνη λύση ήταν η ίδρυση ενός νέου κόμματος, το οποίο να έχει και κάποιους Έλληνες στην ηγετική του ομάδα και η ενσωμάτωσή της Φεντερασιόν σ’ αυτό. Οι Έλληνες αυτοί δεν ήταν δύσκολο να βρεθούν, καθώς υπήρχαν διάσπαρτες ανά την Ελλάδα κάποιες μικρές, αδύναμες και ολιγομελείς σοσιαλιστικές ομάδες. Οι αρχηγοί των ομάδων αυτών θα αποτελούσαν το προσωπείο του νέου κόμματος.Υπ’ αυτές τις συνθήκες, συγκεντρώθηκαν στις 4 Νοεμβρίου 1918, στον Πειραιά, εκπρόσωποι οργανώσεων απ’ όλη την Ελλάδα, με πρωταγωνιστές βεβαίως τους Εβραίους της Φεντερασιόν και ίδρυσαν το ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος). Έναν χρόνο αργότερα, το ΣΕΚΕ έγινε ΣΕΚΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος) και έγινε μέλος της Γ΄ (Κομμουνιστικής) Διεθνούς για να μετονομαστεί οριστικά το 1924 σε ΚΚΕ.Τέλος, ως επίλογο του σημερινού ιστορικού αφιερώματος, θα παραθέσουμε από το βιβλίο-ντοκουμέντο του πρώην Γ.Γ. του ΚΚΕ Ε. Σταυρίδη «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» την μαρτυρία του σοσιαλιστή Νίκου Γιαννιού, ο οποίος παραβρέθηκε στο ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ και αποχώρησε αμέσως μόλις κατάλαβε ποιοι κρύβονταν πίσω από τα παρασκήνια: «Ιδρυταί του ΚΚΕ, τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι Έλληνες, το δε κίνημά των, παρ’ όλα τα σοσιαλιστικά φαινόμενα ή προσχήματα, ήτο εβραϊκόν εθνικιστικόν. Δυστυχώς, τα σοσιαλιστικά μας επιχειρήματα δεν εισακούσθησαν εφ’ όσον η εβραϊκή ηγεσία είχε τους ιδικούς της ανθελληνικούς σκοπούς, οι δεγύρω αυτής Έλληνες προλετάριοι ήσαν αγράμματοι και αφελείς. Προσήλθαμε, εν τούτοις, ως μειοψηφία εις το πρώτον σοσιαλιστικόν συνέδριον (1918), ηγωνίσθημεν και πάλιν, αλλ’ αποχωρήσαμεν εν τέλει δια να μη γίνομε όργανα της κομμουνιζούσης εβραϊκής πλειοψηφίας».
Αυτή η καταχώριση έγινε στις Φεβρουαρίου 19, 2009 στο 2:30 μμ υπό Επικαιρότητα
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Ο Πάπας το Βατικανό και η Δήθεν Μακεδονική Γλώσσα!
Ο Πάπας και η Δήθεν Μακεδονική Γλώσσα. Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων Δυσάρεστη έκπληξη προκάλεσε σε όλους τους Έλληνες η εκφώνηση των επισήμων Χριστουγεννιάτικων ευχών του Πάπα Βενέδικτου 16ου - μεταξύ πολλών άλλων γλωσσών- και στην ψευδεπίγραφη «Μακεδονική» γλώσσα. Ορθώς του απήντησε ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής παραθέτοντας πλούτο ιστορικών στοιχείων, αλλά νομίζω ότι πρέπει να γίνουν και άλλα επισημότερα διαβήματα από το αρμόδιο Υπουργείο. Αλλωστε στο κράτος των Σκοπίων δεν υπάρχουν Ρωμαιοκαθολικοί πλην ελαχίστων- επομένως η ενέργεια αυτή προξενεί απορίες ως προς την σκοπιμότητά της. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο σημερινός Πάπας είναι από τους καλύτερους γνώστες και μελετητές της ελληνικής παιδείας και του ελληνικού πολιτισμού στον ευρωπαϊκό χώρο. Ως καθηγητής σε ανώτατα θεολογικά ιδρύματα της Γερμανίας ο τότε Επίσκοπος Γιόζεφ Ράτσινγκερ απέδειξε την εντυπωσιακή επιστημονική του κατάρτιση και έκτοτε διετήρησε φιλικές σχέσεις με πολλούς Έλληνες Ορθοδόξους επιστήμονες. Ως Πάπας σε σημαντικά κείμενά του κατέδειξε τον σεβασμό του προς την ελληνική Ιστορία. Θυμίζω το περίφημο κείμενο που ενόχλησε τους μουσουλμάνους τον Σεπτέμβριο του 2006. Στο κείμενο εκείνο ο Προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας έδειξε ότι μελετά της βυζαντινές πηγές και, το κυριώτερο, τόνιζε ότι η διάδοση του Χριστιανισμού ωφελήθηκε πολύ από την ελληνική παιδεία και φιλοσοφία. Επίσης σε μήνυμά του προ δύο μηνών, με αφορμή τα 1600 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο Πάπας Βενέδικτος τον χαρακτήριζε ως στυλοβάτη της συνδέσεως του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό. Εξ άλλου η εκλογή του έθρεψε πολλές ελπίδες στον Ορθόδοξο χώρο για την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών, γεγονός που οδήγησε στην επίσκεψη του Πάπα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στο Βατικανό. Είναι, όμως, προφανές, ότι ο Πάπας Βενέδικτος 16ος, όπως και κάθε Πάπας άλλωστε, δεν διοικεί μόνος του ούτε τα αποφασίζει όλα μόνος του. Είναι δέσμιος μιας μακροχρονίου διπλωματικής παραδόσεως, η οποία τηρείται από την Κουρία, την γραφειοκρατία του Βατικανού. Μεταξύ των συνεργατών του δεν αποκλείεται να υπάρχουν ορισμένοι αμετανόητοι υποστηρικτές της Ουνίας, η οποία αποτελεί το μεγάλο αγκάθι στις σχέσεις μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών και οδήγησε αρκετές φορές σε τελμάτωση τον θεολογικό Διάλογο. Η Ουνία χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σε προηγουμένους αιώνες για την προσέλκυση Ορθοδόξων στον Καθολικισμό. Η μέθοδος αυτή αφήνει τους Χριστιανούς να τηρούν τα άμφια, τις εικόνες και το λατρευτικό τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τους ζητεί, όμως, να αναφέρονται διοικητικά και ποιμαντικά στον Πάπα. Η δράση της Ουνίας υπήρξε έντονη στην Πολωνία, στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή. Οι Ουνίτες ονομάζονται ενίοτε Ελληνόρρυθμοι Καθολικοί. Στα τέλη του 19ου αιώνος ο Καθολικισμός χρησιμοποίησε την Ουνία ως μέθοδο προσεγγίσεως με τον Βουλγαρικό εθνικισμό και αναφέρονται Βουλγαρο-ουνίτες κληρικοί στο Κιλκίς, στη Γευγελή κ.α. Στην εποχή μας πολλοί Ορθόδοξοι ανησυχούν για μία νέα σύνδεση του Μακεδονικού με την Ουνία. Συγκεκριμένα η λεγόμενη «Ορθόδοξη Μακεδονική Εκκλησία» των Σκοπίων είναι σχισματική από το 1967 και δεν αναγνωρίζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία παγκοσμίως. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να γίνονται κάποιες σκέψεις στο Βατικανό ή στα Σκόπια για ένταξη των σχισματικών Σκοπιανών κληρικών στην Ουνία. Αν γίνει αυτό είναι ευνόητο ότι η προπαγάνδα των Σκοπίων θα αποκτήσει ισχυρά ερείσματα στον εκκλησιαστικό χώρο. Ο προκάτοχος του Πάπα Βενεδίκτου 16ου, δέσμιος παλαιοτέρων αντιλήψεων, είχε ανεχθεί ορισμένους απαράδεκτους αλληθωρισμούς της Βατικάνειας διπλωματίας προς την σκοπιανή προπαγάνδα, γεγονός το οποίο είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος (π.χ. έκθεση «Μακεδονικών» εικόνων σε χώρους του Βατικανού). Προσωπικά πιστεύω ότι δεν συμμερίζεται τέτοιες απόψεις ο Πάπας Βενέδικτος. Όμως πρέπει να του επισημανθεί καταλλήλως ότι μας στενοχωρούν οι ενδεχόμενες μεθοδεύσεις των συνεργατών του καθώς και η δική του άστοχη ενέργεια να χρησιμοποιήσει στις ευχές του την κατασκευασμένη από τον Τίτο διάλεκτο των Σκοπίων. Ο Πάπας Βενέδικτος γνωρίζει καλά την Ιστορία. Εύχομαι να μη διαψεύσει την καλή του φήμη.
Ο Πάπας και η Δήθεν Μακεδονική Γλώσσα. Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων Δυσάρεστη έκπληξη προκάλεσε σε όλους τους Έλληνες η εκφώνηση των επισήμων Χριστουγεννιάτικων ευχών του Πάπα Βενέδικτου 16ου - μεταξύ πολλών άλλων γλωσσών- και στην ψευδεπίγραφη «Μακεδονική» γλώσσα. Ορθώς του απήντησε ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής παραθέτοντας πλούτο ιστορικών στοιχείων, αλλά νομίζω ότι πρέπει να γίνουν και άλλα επισημότερα διαβήματα από το αρμόδιο Υπουργείο. Αλλωστε στο κράτος των Σκοπίων δεν υπάρχουν Ρωμαιοκαθολικοί πλην ελαχίστων- επομένως η ενέργεια αυτή προξενεί απορίες ως προς την σκοπιμότητά της. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο σημερινός Πάπας είναι από τους καλύτερους γνώστες και μελετητές της ελληνικής παιδείας και του ελληνικού πολιτισμού στον ευρωπαϊκό χώρο. Ως καθηγητής σε ανώτατα θεολογικά ιδρύματα της Γερμανίας ο τότε Επίσκοπος Γιόζεφ Ράτσινγκερ απέδειξε την εντυπωσιακή επιστημονική του κατάρτιση και έκτοτε διετήρησε φιλικές σχέσεις με πολλούς Έλληνες Ορθοδόξους επιστήμονες. Ως Πάπας σε σημαντικά κείμενά του κατέδειξε τον σεβασμό του προς την ελληνική Ιστορία. Θυμίζω το περίφημο κείμενο που ενόχλησε τους μουσουλμάνους τον Σεπτέμβριο του 2006. Στο κείμενο εκείνο ο Προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας έδειξε ότι μελετά της βυζαντινές πηγές και, το κυριώτερο, τόνιζε ότι η διάδοση του Χριστιανισμού ωφελήθηκε πολύ από την ελληνική παιδεία και φιλοσοφία. Επίσης σε μήνυμά του προ δύο μηνών, με αφορμή τα 1600 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο Πάπας Βενέδικτος τον χαρακτήριζε ως στυλοβάτη της συνδέσεως του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό. Εξ άλλου η εκλογή του έθρεψε πολλές ελπίδες στον Ορθόδοξο χώρο για την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών, γεγονός που οδήγησε στην επίσκεψη του Πάπα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στο Βατικανό. Είναι, όμως, προφανές, ότι ο Πάπας Βενέδικτος 16ος, όπως και κάθε Πάπας άλλωστε, δεν διοικεί μόνος του ούτε τα αποφασίζει όλα μόνος του. Είναι δέσμιος μιας μακροχρονίου διπλωματικής παραδόσεως, η οποία τηρείται από την Κουρία, την γραφειοκρατία του Βατικανού. Μεταξύ των συνεργατών του δεν αποκλείεται να υπάρχουν ορισμένοι αμετανόητοι υποστηρικτές της Ουνίας, η οποία αποτελεί το μεγάλο αγκάθι στις σχέσεις μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών και οδήγησε αρκετές φορές σε τελμάτωση τον θεολογικό Διάλογο. Η Ουνία χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σε προηγουμένους αιώνες για την προσέλκυση Ορθοδόξων στον Καθολικισμό. Η μέθοδος αυτή αφήνει τους Χριστιανούς να τηρούν τα άμφια, τις εικόνες και το λατρευτικό τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τους ζητεί, όμως, να αναφέρονται διοικητικά και ποιμαντικά στον Πάπα. Η δράση της Ουνίας υπήρξε έντονη στην Πολωνία, στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή. Οι Ουνίτες ονομάζονται ενίοτε Ελληνόρρυθμοι Καθολικοί. Στα τέλη του 19ου αιώνος ο Καθολικισμός χρησιμοποίησε την Ουνία ως μέθοδο προσεγγίσεως με τον Βουλγαρικό εθνικισμό και αναφέρονται Βουλγαρο-ουνίτες κληρικοί στο Κιλκίς, στη Γευγελή κ.α. Στην εποχή μας πολλοί Ορθόδοξοι ανησυχούν για μία νέα σύνδεση του Μακεδονικού με την Ουνία. Συγκεκριμένα η λεγόμενη «Ορθόδοξη Μακεδονική Εκκλησία» των Σκοπίων είναι σχισματική από το 1967 και δεν αναγνωρίζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία παγκοσμίως. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να γίνονται κάποιες σκέψεις στο Βατικανό ή στα Σκόπια για ένταξη των σχισματικών Σκοπιανών κληρικών στην Ουνία. Αν γίνει αυτό είναι ευνόητο ότι η προπαγάνδα των Σκοπίων θα αποκτήσει ισχυρά ερείσματα στον εκκλησιαστικό χώρο. Ο προκάτοχος του Πάπα Βενεδίκτου 16ου, δέσμιος παλαιοτέρων αντιλήψεων, είχε ανεχθεί ορισμένους απαράδεκτους αλληθωρισμούς της Βατικάνειας διπλωματίας προς την σκοπιανή προπαγάνδα, γεγονός το οποίο είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος (π.χ. έκθεση «Μακεδονικών» εικόνων σε χώρους του Βατικανού). Προσωπικά πιστεύω ότι δεν συμμερίζεται τέτοιες απόψεις ο Πάπας Βενέδικτος. Όμως πρέπει να του επισημανθεί καταλλήλως ότι μας στενοχωρούν οι ενδεχόμενες μεθοδεύσεις των συνεργατών του καθώς και η δική του άστοχη ενέργεια να χρησιμοποιήσει στις ευχές του την κατασκευασμένη από τον Τίτο διάλεκτο των Σκοπίων. Ο Πάπας Βενέδικτος γνωρίζει καλά την Ιστορία. Εύχομαι να μη διαψεύσει την καλή του φήμη.
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
Κτυπήματα–Μήνυμα με ιδιαίτερη σημασία κατά Εισαγγελέων και Δικηγόρου
Δημοσιεύθηκε από xryshaygh στο Φεβρουαρίου 12, 2009
16/9/03- Σ. Γεωργίου στην δίκη της 17Ν: «Εδώ δεν βρίσκεται όλη η Οργάνωση και έθιξα την απουσία του πληροφοριακού δικτύου… Γιατί δεν χτυπήθηκε ποτέ(από την 17Ν) ένας εβραϊκός στόχος…»
Στην ίδια ακριβώς χρονική περίοδο που ζούμε την αναβίωση της τρομοκρατίας με κτυπήματα δολοφονικά και ενώ οι αρχές διατείνονται ότι βρίσκονται επί τα ίχνη των τρομοκρατών (όπως έλεγαν και για την 17Ν επί 30 σχεδόν ολόκληρα χρόνια…), ήλθαν τα κτυπήματα εναντίον δύο Εισαγγελέων, που είχαν ανάμειξη σε ζητήματα τρομοκρατίας και ενός δικηγόρου, του κ. Γεωργίου, του οποίου η αγόρευση στην δίκη της 17Ν ήταν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ και για τον λόγο αυτό άλλωστε προσπάθησαν με κάθε τρόπο οι παράπλευρες δυνάμεις να τον εξοντώσουν ηθικά, πράγμα το οποίο τελικά δεν κατόρθωσαν. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΡΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΤΥΧΟΝΤΑ… Στην ίδια λοιπόν χρονική περίοδο που ριπές αυτομάτων σκορπίζουν σφαίρες, ήλθαν αυτές οι επιθέσεις… Όπως έγινε γνωστό τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον δικαστικών και δικηγόρου έγιναν χθες την νύχτα και το μεσημέρι, στην Αθήνα. Τα ξημερώματα στο σπίτι του εισαγγελέα κ. Παπαγγελόπουλου, τοποθέτησαν αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό, αποτελούμενο από μπετόνι με εύφλεκτο υγρό. Το ίδιο και έξω από το σπίτι του εισαγγελέα στη δίκη της «17 Νοέμβρη», Βασίλη Φούκα. Την ίδια ώρα, εξερράγη αυτοσχέδιος εμπρηστικός μηχανισμός με γκαζάκια έξω από το γραφείο του δικηγόρου Σταύρου Γεωργίου, που ήταν πολιτική αγωγή στη δίκη της 17Ν.
Στην αγόρευσή του ο δικηγόρος κ. Γεωργίου είχε ανοικτά κατηγορήσει σκοτεινούς μηχανισμούς ότι συγκαλύπτουν την υπόθεση τρομοκρατία και ότι στο εδώλιο δεν βρίσκονται όλοι οι ένοχοι για την «17Ν», ενώ ευθέως είχε αναφερθεί σε παράπλευρους μηχανισμούς υποστηρίξεως των τρομοκρατών μέσα στον κρατικό μηχανισμό… Μηχανισμούς, οι οποίοι ΟΥΔΕΠΟΤΕ εξουδετερώθηκαν και οι οποίοι σε μία περίοδο που καθώς φαίνεται είναι προεκλογική, βρήκαν την ευκαιρία να παίξουν τα βρώμικα παιχνίδια τους. Σας παραθέτουμε παρακάτω αποσπάσματα από την αγόρευση του κ. Γεωργίου στην δίκη της «17Ν» (οι υπότιτλοι δικοί μας) για να αντιληφθείτε για ποιο λόγο τον κτύπησαν, αλλά και επίσης ότι κάτι πολύ σάπιο και πολύ ψηλά βρίσκεται μέσα στην χώρα αυτή:
16/9/03- Αγόρευση Σ. Γεωργίου
«Εδώ δεν βρίσκεται όλη η Οργάνωση και έθιξα επανειλημμένα την απουσία του πληροφοριακού δικτύου»
«Το άλλο που μου έκανε εντύπωση ήταν το εξής: θ΄ αναφερθώ αναλυτικότερα σε αυτό στις γενικές μου διαπιστώσεις όμως έχω την αίσθηση ότι -όπως έχω πει επανειλημμένα- κατά την ταπεινή μου άποψη εδώ δεν βρίσκεται όλη η Οργάνωση και έθιξα επανειλημμένα την απουσία του πληροφοριακού δικτύου. Ένα πληροφοριακό δίκτυο το οποίο εξασφάλιζε πληροφόρηση και εξασφάλιζε και αποτελεσματικότητα διότι έτσι οργανώθηκαν καλύτερα τα χτυπήματα…»
«…Μου προξενεί κατάπληξη και το είπα στη διάρκεια της διαδικασίας ότι οι παρόντες κατηγορούμενοι σε βάρος της Υπεράσπισής τους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν ελεύθερα μέλη της Οργάνωσης. Αυτοί που είναι εδώ έκαναν όλα αυτά τα φοβερά εγκλήματα, τα οποία αναφέρονται στο παραπεμπτικό βούλευμα. Φαίνεται ότι υπάρχει μια σύμπτωση απόψεων εδώ των κατηγορούμενων οι οποίοι πιθανώς και δικαίως δεν θέλουν να οδηγήσουν άλλους συντρόφους τους στο εδώλιο των κατηγορούμενων. Μια σύμπτωση απόψεων με εκείνους που επιθυμούν να μην βρεθούν κάποιοι στο εδώλιο των κατηγορούμενων… Θέλετε να πείτε ότι αυτοί είναι η 17Ν, αυτά είναι τα εγκλήματά της, αυτοί τα έκαναν μόνοι τους έρημοι και απροστάτευτοι; Πείτε το. Το θέμα είναι ποιος θα σας πιστέψει. Η λαϊκή συνείδηση και το λαϊκό ένστικτο είναι αλάθητο, δεν πέφτει έξω, υπάρχει κατασταλαγμένη η αντίληψη ότι κάποιοι δεν θέλησαν να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο, κάποιοι μας οριοθέτησαν το παιχνίδι, έτσι ώστε να μην αναζητήσουμε αυτά που δεν πρέπει, μήπως και ανακαλύψουμε αυτά που δεν θέλουν. Να η Οργάνωση, να και ο αρχηγός. Επιτρέψτε μου να πω ότι είναι κωμωδία…»
«Άριστη πληροφόρηση είχαν ακόμη και για τα ρεπό της φρουράς τους. Σημαντικό στέλεχος της Ασφάλειας, ζήτησε η εξάρθρωση της τρομοκρατίας να αγγίξει και την ΕΛ.ΑΣ»
«…Διότι δεν υπήρχε μόνο επιλογή στόχων, υπήρχε και χρονική στιγμή που αυτοί οι στόχοι χτυπιούνταν, με αποτέλεσμα να γίνεται παρέμβαση. Δεν δίνει πειστική απάντηση στην επιτυχία των επιθέσεων της Οργάνωσης που όπως είναι σήμερα πασιφανές οφειλόταν στην άριστη πληροφόρηση που είχαν για τις κινήσεις των θυμάτων τους, ακόμη και για τα ρεπό της φρουράς τους. θα ήθελα να πω ότι σημαντικό στέλεχος της Ασφάλειας, μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη αναφέρθηκε σε ποινικές ευθύνες αστυνομικών και ζήτησε η εξάρθρωση της τρομοκρατίας να αγγίξει και την ΕΛ.ΑΣ.»
«…Κανένας κρατικοδίαιτος δεν έγινε στόχος»
«…Κανένας όμως κρατικοδίαιτος εκμεταλλευτής του ιδρώτα του Ελληνικού λαού δεν έγινε στόχος. Να έπαιξε ρόλο άραγε το ότι δεν ανήκε στο χώρο της Κεντροδεξιάς κανείς τους; Δεν ξέρω, θα το σκεφτούμε…»
«…Γιατί δεν χτυπήθηκε ποτέ(από την 17Ν) ένας εβραϊκός στόχος…»
«…Έχω και μια άλλη απορία όλα αυτά τα χρόνια και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να την εκφράσω, διότι από ότι είδα τελευταία δεν είναι μόνο δική μου απορία: μια αναφορά που σηματοδοτεί το παγκόσμιο επαναστατικό Κίνημα είναι η συμπαράσταση στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για αυτοδιάθεση, η καταγγελία του κράτους - δολοφόνου για γενοκτονίες του Ισραήλ κι άλλα πολλά. Ακούσαμε εδώ για τα δάση του Αμαζονίου, ακούσαμε για το Φωτεινό Μονοπάτι, το Σκοτεινό Σταυροδρόμι κι άλλες Οργανώσεις, τις οποίες πολλοί αγνοούν και την ύπαρξη. Δεν ακούσαμε καμία καταγγελία και μάλιστα ούτε στην κορύφωση της πολιορκίας του Αραφάτ στη Ραμάλα όταν εκείνες τις μέρες ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος δίνει τη συνέντευξη στο Λαμιακό Τύπο, αναφέρεται σε κράτη τρομοκράτες, αναφέρεται σε ένα σωρό πράγματα εκτός από το Ισραήλ και τον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό. Αυτή την περίοδο δέχεται το Ισραήλ τρομοκρατικά χτυπήματα από τη Χαμάς. Ούτε μια κουβέντα δεν ακούστηκε σε αυτές τις συνεχείς δηλώσεις που μας είχαν συνηθίσει στις διακοπές της διαδικασίας και να ειπωθεί κάποια λέξη γι΄ αυτό. Αλήθεια, δεν θα πω εγώ -γιατί δεν είναι θέση δική μου και αλίμονο αν ο συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής το έλεγε- γιατί δεν χτυπήθηκε ποτέ ένας εβραϊκός στόχος όχι μόνο ως άνθρωπος αλλά ούτε εβραϊκών συμφερόντων στόχος χτυπήθηκε; Ποτέ…»
Αυτή η καταχώριση έγινε στις Φεβρουαρίου 12, 2009 στο 6:08 μμ υπό Επικαιρότητα. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις αποκρίσεις σε αυτή την καταχώριση μέσω RSS 2.0 ροή. Τα σχόλια και τα pings είναι απενεργοποιημένα.
Δημοσιεύθηκε από xryshaygh στο Φεβρουαρίου 12, 2009
16/9/03- Σ. Γεωργίου στην δίκη της 17Ν: «Εδώ δεν βρίσκεται όλη η Οργάνωση και έθιξα την απουσία του πληροφοριακού δικτύου… Γιατί δεν χτυπήθηκε ποτέ(από την 17Ν) ένας εβραϊκός στόχος…»
Στην ίδια ακριβώς χρονική περίοδο που ζούμε την αναβίωση της τρομοκρατίας με κτυπήματα δολοφονικά και ενώ οι αρχές διατείνονται ότι βρίσκονται επί τα ίχνη των τρομοκρατών (όπως έλεγαν και για την 17Ν επί 30 σχεδόν ολόκληρα χρόνια…), ήλθαν τα κτυπήματα εναντίον δύο Εισαγγελέων, που είχαν ανάμειξη σε ζητήματα τρομοκρατίας και ενός δικηγόρου, του κ. Γεωργίου, του οποίου η αγόρευση στην δίκη της 17Ν ήταν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ και για τον λόγο αυτό άλλωστε προσπάθησαν με κάθε τρόπο οι παράπλευρες δυνάμεις να τον εξοντώσουν ηθικά, πράγμα το οποίο τελικά δεν κατόρθωσαν. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΡΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΤΥΧΟΝΤΑ… Στην ίδια λοιπόν χρονική περίοδο που ριπές αυτομάτων σκορπίζουν σφαίρες, ήλθαν αυτές οι επιθέσεις… Όπως έγινε γνωστό τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον δικαστικών και δικηγόρου έγιναν χθες την νύχτα και το μεσημέρι, στην Αθήνα. Τα ξημερώματα στο σπίτι του εισαγγελέα κ. Παπαγγελόπουλου, τοποθέτησαν αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό, αποτελούμενο από μπετόνι με εύφλεκτο υγρό. Το ίδιο και έξω από το σπίτι του εισαγγελέα στη δίκη της «17 Νοέμβρη», Βασίλη Φούκα. Την ίδια ώρα, εξερράγη αυτοσχέδιος εμπρηστικός μηχανισμός με γκαζάκια έξω από το γραφείο του δικηγόρου Σταύρου Γεωργίου, που ήταν πολιτική αγωγή στη δίκη της 17Ν.
Στην αγόρευσή του ο δικηγόρος κ. Γεωργίου είχε ανοικτά κατηγορήσει σκοτεινούς μηχανισμούς ότι συγκαλύπτουν την υπόθεση τρομοκρατία και ότι στο εδώλιο δεν βρίσκονται όλοι οι ένοχοι για την «17Ν», ενώ ευθέως είχε αναφερθεί σε παράπλευρους μηχανισμούς υποστηρίξεως των τρομοκρατών μέσα στον κρατικό μηχανισμό… Μηχανισμούς, οι οποίοι ΟΥΔΕΠΟΤΕ εξουδετερώθηκαν και οι οποίοι σε μία περίοδο που καθώς φαίνεται είναι προεκλογική, βρήκαν την ευκαιρία να παίξουν τα βρώμικα παιχνίδια τους. Σας παραθέτουμε παρακάτω αποσπάσματα από την αγόρευση του κ. Γεωργίου στην δίκη της «17Ν» (οι υπότιτλοι δικοί μας) για να αντιληφθείτε για ποιο λόγο τον κτύπησαν, αλλά και επίσης ότι κάτι πολύ σάπιο και πολύ ψηλά βρίσκεται μέσα στην χώρα αυτή:
16/9/03- Αγόρευση Σ. Γεωργίου
«Εδώ δεν βρίσκεται όλη η Οργάνωση και έθιξα επανειλημμένα την απουσία του πληροφοριακού δικτύου»
«Το άλλο που μου έκανε εντύπωση ήταν το εξής: θ΄ αναφερθώ αναλυτικότερα σε αυτό στις γενικές μου διαπιστώσεις όμως έχω την αίσθηση ότι -όπως έχω πει επανειλημμένα- κατά την ταπεινή μου άποψη εδώ δεν βρίσκεται όλη η Οργάνωση και έθιξα επανειλημμένα την απουσία του πληροφοριακού δικτύου. Ένα πληροφοριακό δίκτυο το οποίο εξασφάλιζε πληροφόρηση και εξασφάλιζε και αποτελεσματικότητα διότι έτσι οργανώθηκαν καλύτερα τα χτυπήματα…»
«…Μου προξενεί κατάπληξη και το είπα στη διάρκεια της διαδικασίας ότι οι παρόντες κατηγορούμενοι σε βάρος της Υπεράσπισής τους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν ελεύθερα μέλη της Οργάνωσης. Αυτοί που είναι εδώ έκαναν όλα αυτά τα φοβερά εγκλήματα, τα οποία αναφέρονται στο παραπεμπτικό βούλευμα. Φαίνεται ότι υπάρχει μια σύμπτωση απόψεων εδώ των κατηγορούμενων οι οποίοι πιθανώς και δικαίως δεν θέλουν να οδηγήσουν άλλους συντρόφους τους στο εδώλιο των κατηγορούμενων. Μια σύμπτωση απόψεων με εκείνους που επιθυμούν να μην βρεθούν κάποιοι στο εδώλιο των κατηγορούμενων… Θέλετε να πείτε ότι αυτοί είναι η 17Ν, αυτά είναι τα εγκλήματά της, αυτοί τα έκαναν μόνοι τους έρημοι και απροστάτευτοι; Πείτε το. Το θέμα είναι ποιος θα σας πιστέψει. Η λαϊκή συνείδηση και το λαϊκό ένστικτο είναι αλάθητο, δεν πέφτει έξω, υπάρχει κατασταλαγμένη η αντίληψη ότι κάποιοι δεν θέλησαν να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο, κάποιοι μας οριοθέτησαν το παιχνίδι, έτσι ώστε να μην αναζητήσουμε αυτά που δεν πρέπει, μήπως και ανακαλύψουμε αυτά που δεν θέλουν. Να η Οργάνωση, να και ο αρχηγός. Επιτρέψτε μου να πω ότι είναι κωμωδία…»
«Άριστη πληροφόρηση είχαν ακόμη και για τα ρεπό της φρουράς τους. Σημαντικό στέλεχος της Ασφάλειας, ζήτησε η εξάρθρωση της τρομοκρατίας να αγγίξει και την ΕΛ.ΑΣ»
«…Διότι δεν υπήρχε μόνο επιλογή στόχων, υπήρχε και χρονική στιγμή που αυτοί οι στόχοι χτυπιούνταν, με αποτέλεσμα να γίνεται παρέμβαση. Δεν δίνει πειστική απάντηση στην επιτυχία των επιθέσεων της Οργάνωσης που όπως είναι σήμερα πασιφανές οφειλόταν στην άριστη πληροφόρηση που είχαν για τις κινήσεις των θυμάτων τους, ακόμη και για τα ρεπό της φρουράς τους. θα ήθελα να πω ότι σημαντικό στέλεχος της Ασφάλειας, μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη αναφέρθηκε σε ποινικές ευθύνες αστυνομικών και ζήτησε η εξάρθρωση της τρομοκρατίας να αγγίξει και την ΕΛ.ΑΣ.»
«…Κανένας κρατικοδίαιτος δεν έγινε στόχος»
«…Κανένας όμως κρατικοδίαιτος εκμεταλλευτής του ιδρώτα του Ελληνικού λαού δεν έγινε στόχος. Να έπαιξε ρόλο άραγε το ότι δεν ανήκε στο χώρο της Κεντροδεξιάς κανείς τους; Δεν ξέρω, θα το σκεφτούμε…»
«…Γιατί δεν χτυπήθηκε ποτέ(από την 17Ν) ένας εβραϊκός στόχος…»
«…Έχω και μια άλλη απορία όλα αυτά τα χρόνια και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να την εκφράσω, διότι από ότι είδα τελευταία δεν είναι μόνο δική μου απορία: μια αναφορά που σηματοδοτεί το παγκόσμιο επαναστατικό Κίνημα είναι η συμπαράσταση στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για αυτοδιάθεση, η καταγγελία του κράτους - δολοφόνου για γενοκτονίες του Ισραήλ κι άλλα πολλά. Ακούσαμε εδώ για τα δάση του Αμαζονίου, ακούσαμε για το Φωτεινό Μονοπάτι, το Σκοτεινό Σταυροδρόμι κι άλλες Οργανώσεις, τις οποίες πολλοί αγνοούν και την ύπαρξη. Δεν ακούσαμε καμία καταγγελία και μάλιστα ούτε στην κορύφωση της πολιορκίας του Αραφάτ στη Ραμάλα όταν εκείνες τις μέρες ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος δίνει τη συνέντευξη στο Λαμιακό Τύπο, αναφέρεται σε κράτη τρομοκράτες, αναφέρεται σε ένα σωρό πράγματα εκτός από το Ισραήλ και τον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό. Αυτή την περίοδο δέχεται το Ισραήλ τρομοκρατικά χτυπήματα από τη Χαμάς. Ούτε μια κουβέντα δεν ακούστηκε σε αυτές τις συνεχείς δηλώσεις που μας είχαν συνηθίσει στις διακοπές της διαδικασίας και να ειπωθεί κάποια λέξη γι΄ αυτό. Αλήθεια, δεν θα πω εγώ -γιατί δεν είναι θέση δική μου και αλίμονο αν ο συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής το έλεγε- γιατί δεν χτυπήθηκε ποτέ ένας εβραϊκός στόχος όχι μόνο ως άνθρωπος αλλά ούτε εβραϊκών συμφερόντων στόχος χτυπήθηκε; Ποτέ…»
Αυτή η καταχώριση έγινε στις Φεβρουαρίου 12, 2009 στο 6:08 μμ υπό Επικαιρότητα. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις αποκρίσεις σε αυτή την καταχώριση μέσω RSS 2.0 ροή. Τα σχόλια και τα pings είναι απενεργοποιημένα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)